«تقدیم به او که با هر چه ظلم ،با هر چه ستم می ماند»

...می روی

در مسیر آزادی

□

اتوبوسها

          همیشه در راه توقف می کنند

و همیشه

           آزادی خواهان زیادی را سوار می کنند!

 □

می روم

امشب –

- اتوبوس آزادی

                  خالی تر از همیشه است

همه از آزادی زده اند

از راه دیگری می روند!

با سلام به همه دوستان...

از تاخیرم معذرت می خوام...یه مقدار از همه چیز زده شدم حتا از نوشتن توی وبلاگ...شاید هم اشتباه می کنم اما مدتی می شه که اطرافم رو خالی از افرادی می بینم که دغدغه داشته باشن...اطرافم رو مردمی پر کردن که هیچ دغدغه ای ندارن...نمی دونم که اتوبوس آزادی کی قراره بایسته و آزادی خواهان رو پیاده کنه تا بتونیم همه با هم دست در دست هم آزادی رو به دست بیاریم...اتوبوس آزادی اسفند ماه سال گذشته مردی رو سوار کرد که توی حزب ما تنها مردی بود که دغدغه داشت و بعد از تبعید اون دیگه کار کردن توی حزب هیچ لطفی نداره و حالا با مردنماهایی داریم کار می کنیم که هیچ نمی دونن و هیچ دغدغه ای ندارن...تنها و تنها به این دلیل مانده ام تا روزی بیاید و بوی خوب انسانیت را در دفتر همیشه خوبمان بپراکند... من آن روز را بی صبرانه انتظار می کشم...

دوستان برای آمدنش دعا کنید...من بی او بسیار تنهام...