نمي دونم ولي ديگه ميلي به پندار ندارم! نمي تونم بنويسم...شايد به دليل اين باشد كه رنگ دغدغه هايم تغيير كرده و شايد هم نوعشان...تنهاتر از قبلم و مي تونم بگم از خودم نا اميد!!! ولي هستم تا ببينم چه پيش خواهد آمد...از اين به بعد نوشته هاي شخصي ام را در وبلاگ « آدم و حوا » خواهم نوشت و پندار دست نوشته های سیاسی و اجتماعی و از این دست را در بر خواهد گرفت...به امید امیدواری...

یا حق