دا را به عنا شکسته می دارد دوست

زین پس من و دل شکستگی بر در او

چون دوست دل شکسته می دارد دوست

سلام...شعر زیبای مولانا...و دل تنگی عمیقی که با خوندن اون به آدم دست می ده...مدتهاست که دلم شکسته است و هنوز هم احساس می کنم که این شکستگی مورد قبول درگاهش واقع نشده...روزهای پاییزی دارن از پی هم میگذرن و من...نمی دونم که این دردها کی قراره تموم بشن...نمی خواستم دوباره وبلاگم رو شخصی کنم...اما مگه خودم آدم نیستم که همش راجع به دیگران بنویسم؟!               

 خستگی زیادی دارم ویه جورایی مشکلاتم زیاده...از او می خواهم که کمکم کنه...شما هم برام دعا کنید...