نمی دانم از چه باید نوشت...جایی خواندم که:

عوام از گناه توبه می کنند و خواص ،از غفلت !!!

گناهی مرتکب نشدم...هر چه می گردم نمی یابم ولی غفلت آی از غفلت...غفلت کردم..در انسانیت...در نیک بودن...در همه چیز...نه گفتارم نیک بود..نه کردارم و نه پندارم...شرمم باد که با این همه غفلت باز آمدم و در این صفحه می نویسم...شرمم باد...

راستی...شعر مرا می خواند؟!

ای همیشگی ترین عشق در حضور حضرت تو......ای که می سوزم سراپا تا ابد در حسرت تو

به تو نامه می نویسم نامه ای نوشته بر باد.....چو به اسم تو رسیدم قلمم به گریه افتاد!!!

دستانم گریه می کنند...قلمهای که تو را دوست دارند...دستهایم دلتنگ تواند...دل دستانم را مشکن!!!!