این روزها به شدت احساس خوبی دارم...بی آنکه بخواهم خودم یا کسی را گول بزنم باید بگم که اوضاع خیلی خیلی رضایت بخش است...هر که را می بینم چه در محل کارم چه در خیابان چه در مغازه ها و چه عابرهای پیاده روها همه و همه نشانی از سبزی به همراه دارند و این یعنی خوب!

یعنی بسیار خوب...
امیدوارم صندوق ها گرسنه نباشند و رای های با خون دل جمع شده امان را نخورند!

اگر چه صندوقها دست دولته
شرط پیروزی ماها همته!

باید همت کنیم...همین و بس!
یا حق

آدما یه جای دیگه ما فقط تخمه شکستیم
چشمامونو وا گذاشتیم در مغزامونو بستیم
قهرمان قصه خسته داد کشید با لب بسته
آدمی مرده تو قصه ما نگفتیم که ما هستیم

کپ نکنین اگه قرغ با یه پشه شکسته شه
اگه یه وقت میون فیلم پرده ی صحنه بسته شه
کپ نکنین اگه به دل یه نمره ی ردی بدن
جایزه ی شب و به یک ستاره ی بدی بدن...

آره ما عادت کردیم که کپ نکنیم...چون اینجا ایرانه و هر اتفاقی ممکنه رخ بده...مثلا می شه به سادگی دیدن کشته شدن یه پشه روی دیوار شاهد کشته شدن عده ای انسان باشیم اون هم به صورت فله ای!!! یا اینکه مثلا هر روز به راحتی آب خوردن ببینیم که یکی از دوستانمون یکی از همکارامون یکی از همفکرامون رو اومدن و با دست بسته از تو خونش برش داشتن و بردن به نمی دونیم کجا...

آره اینجا ایرانه و مسخره ترین چیزها توش بسیار مهمه و مهم ترین چیزها توش مسخره می شه!!!
آره مسخره می شه...انتخابات ریاست جمهوری توی ایران مسخره ترین چیزیه که وجود داره چرا؟!
چون هر ننه قمری راهش رو می گیره و می ره وزارت کشور تا ثبت نام کنه برای رییس جمهور شدن...این ایراد به مردم کشور ما وارد نیست چون اکثر مردم کشور ما محض دانستن که هیچ،محض رضای خدا هم که شده فقط برای یکبار هم که شده کتاب قانون اساسی کشور رو مطالعه نکردن و البته من چه توقعاتی دارما...اصلا مطالعه یعنی چه؟! 
ایراد به مسئولان ما وارده که جلوی این مسخره بازی ها رو نمی گیرن...
از پیرمرد ۷۶ ساله تا جوون ۱۹ ساله راه می افتن و می رن ثبت نام می کنن! این چه مفهومی جز بی ارزش بودن این مقوله نزد مسئولان کشور ما می تونه داشته باشه؟! و نداشتن شعور سیاسی و ...مردم
واقعا وقتی سیستم انتخاباتی کشورهای جهان اول رو با خودمون مقایسه می کنم به این نتیجه می رسم که... خب نمی تونم نتیجه رو به همه بگم!!!
فقط می دونم که الان چهارساله یه پشه اومده و ما به اندازه ی کافی کپ کردیم و آزار دیدیم 
دیگه نباید بذاریم که وز وزای آزار دهنده ی پشه بیش از این گوش هامون رو آزار بده و روحمون رو سوهان بکشه!

همین و این شروع دوباره پندار نیک عزیزم بعد از مدتهای طولانی...

پی نوشت۱:

        یکی نیست به من بگه چه طور می شه یه پشه ی انسان نمای وزوزو رو خفه کرد؟!

ما بي شك انسان هاي خوشبختي هستيم!

ما ايراني ها بي ترديد از خوشبخت ترين انسان هايي هستيم كه در اين كره خاكي در حال تنفس و زيستن اند!

ما خوشبختيم...

بي خود سعي نكن من رو متقاعد كني كه خوشبخت نيستيم...چرا نيستيم؟!

انر‍‍ژي هسته اي نداريم؟!... كه داريم.

طرح امنيت اجتماعي نداريم؟!...كه داريم.

تورم و فقر نداريم؟!...كه داريم.

بيكاري و اعتياد نداريم؟!...كه داريم.

راي خوري در انتخابات نداريم؟!...كه داريم.

زنداني سياسي نداريم؟!...كه داريم.

سنگسار و اعدام نداريم؟!...كه داريم.

رييس جمهور بي نظير نداريم؟!!!!!....كه داريم.

با اينهمه دارايي و ثروت باز هم مي شه گفت خوشبخت نيستيم؟!

تازه هنوز اصل كاري رو نگفتم...يعني تا حالا نمي دونستم كه چه سعادتي داشتيم و خبر نداشتيم...

من نمي دونستم كه چرا اينهمه مدير و رييس دانشگاه و ...همه بازنشسته مي شن و خونه نشين و خيلي از اونها اخراج مي شن با اينكه سيستم مديريتي كشور به اونها نياز داره...واقعا از خودم شرمم مي شه كه چرا نمي دونستم كشور مارو تنها و تنها "امام زمان" مديريت مي كنه كه البته سابقه مديريت ايشان تنها مختص اين دوره نيست كه به قول آقاي رييس جمهور حتا ايشان در دوران جنگ،جنگ رو مديريت مي كردن و بعد از جنگ هم با مديريت ايشان كشور به اينجا رسيده و بعد از آباداني به ميزان لازم ايشان كمي مديريت را به بقيه داده و درست زماني دوباره تصميم به در دست گرفتن مديريت كشورمون گرقفتند كه آقاي شهردار تهران؛ رييس جمهور شدن!!!

خب تا وقتي ايشان با اين مديريت قوي هستن چه نيازي به اين مديرهاي مفت خور بي همه چیز!!!

يادم رفت بگم حتا...حتا دستهاي مديريت ايشان باعث افتخار آفريني آقاي رييس جمهور در دانشگاه كلمبيا شده است...!!!به خدا اينا حرفاي من نيستا همش رو آقاي شهردار...نه! ببخشيد آقاي رييس جمهور در جمع عده اي از علماي عزيز عرض كردن...من مقصر نيستم!

البته اينا در ادامه همون توهم هاله سبز رنگه كه البته اون رو هم شياطين گذاشتن در دهن آقاي رييس جمهور وگرنه ايشون كي ادعاي اين رو داشته كه با آقاي مدير...نه،عذر مي خوام"امام زمان" ارتباط داشته؟!